Hoe kon deze metamorfose tot stand komen?
door: Sanatan Swemer
In mijn omgeving woont een zeer oude dame. Haar ogen die veel van de wereld
en het leven gezien hebben, zijn slecht geworden en daarom help ik haar soms
met de post.
Een kwart eeuw geleden was deze dame praktiserend tandarts en dat staat nog
steeds in alle computerbestanden vermeld. Als gevolg bestaat een goed deel van
haar post uit bedelbrieven van hulpbehoevende organisaties uit de hele wereld.
Met bijgesloten girokaart. Maar hoeveel procent van de gestorte bedragen zal
bij het gestelde doel terecht komen, zo vragen wij ons af. En hoe weet je dat?
| Die twijfel geldt niet voor een ecologisch kinderproject dat
ik de afgelopen vier jaar met eigen ogen heb zien groeien. Kansloze kinderen
die als magere scharminkels met holle ogen op de straat werden gevonden
heb ik na enige jaren stralend en vol zelfvertrouwen op een geimproviseerd
podium zien staan om hun dorpsgenoten met enthousiasme te vertellen over
het planten van bomen in hun kaalgekapte gebied. Hoe kon deze metamorfose tot stand komen? |
|
|
Mijn eerste kontakt met dit kleine, maar goedlopende kinderproject, vier jaar geleden, verliep via een Nederlandse vrouw in de Zuidindiase stad Tiruvannamalai. Zij werkte al twee jaar enthousiast als vrijwilligster bij dit project, dat was opgestart door een inspirerende man met een bijzondere visie: Girish Nampoorthiri. De vrouw, Ananthi Kramer, nam mij mee naar het kindertehuis Care Home in het dorp Vilvarani, 30 km. verderop. In een scooterriksja reden we door een dor landschap over stoffige landweggetjes. In het dorp stopten we bij een eenvoudig huurhuis. Ik verwachtte een miserabel groepje wezen aan te treffen met doffe ogen vol pijn en tragiek, maar de tien kinderen die bij onze aankomst enthousiast uit de deur kwamen buitelen zagen er gezond en blij uit. |
| Met mijn jarenlange ervaring in ontwikkelingswerk in de derde wereld kon ik zien dat Girish en Ananthi met weinig middelen met deze kinderen al veel bereikt hadden. Verder bleek dat Ananthi familie, vrienden en kennissen had gevraagd om met donaties het project te steunen. Met die hulp kon een stukje land gekocht worden waarop begonnen was met de bouw van een eigen kindertehuis. |  De weeskinderen helpen met de bouw van huis eigen tehuis. |
|
Ik ontmoette Girish. Hij bleek een stevige dertiger te zijn met een open gezicht, brede lach en intelligente blik. Het viel mij op dat hij naast een jeugdig enthousiasme ook de rustige wijsheid van een veel oudere man in zich had. Uitvoerig vertelde hij over zijn visie om van een arm kaalgekapt gebied opnieuw een bosrijke en welvarende omgeving te maken door de kinderen van de dorpen ecologisch onderwijs te geven en ze bomen te laten planten. Bomen en kinderen zullen tegelijk opgroeien terwijl de nieuwe, ecologisch geschoolde generatie met respect voor de natuur deze ontwikkeling verder zal continueren en begeleiden. |
Dit project noemde hij ECO-TRUST: Vertrouwen in ecologie. Hij wilde arme kinderen van twintig geselecteerde dorpen organiseren in Eco-clubs en het Care Home in Vilvarani was de springplank voor dit plan. Hier, zo voelde ik, stond een man die de kwaliteiten het inzicht en de intelligentie had om zo’n visie waar te maken. Ik besloot hem te helpen en Elsja, mijn partner die een paar weken later naar India kwam, deed onmiddellijk mee. Dat was vier jaar geleden. |
 Eco certificaat: Investeer in een een kind en een boom. Een leuk kado! |
Bij onze eerste, hier boven beschreven, kennismaking hadden Elsja en ik meteen
al met een lokale cameraman en plaatselijke faciliteiten, een 20 min. videodocumentaire
van het project gemaakt. Zodra Ananthi voor haar jaarlijkse bezoek naar Holland
kwam, hielpen we haar om met de film de boer op te gaan. Artikelen verschenen
in Spiegelbeeld, het Reikimagazine en in Libelle. Vooral die laatste publikatie
gaf veel positieve reacties. Scholen organiseerden evenementen, de stichting
Wilde Ganzen gaf hulp, particuliere initiatieven kwamen los en het werd nodig
een en ander officieel te reguleren.
Spoedig stonden wij aan de wieg van de Nederlandse stichting “ECO-TRUST- Zorg
voor Kind en Natuur in India” met een bestuur van vrijwilligers. We hielpen
met de publikatie van de zesmaandelijkse nieuwsbrief “Vol Vertrouwen”
en vorig jaar werd een tweede documentaire gemaakt. Geld begon naar de visie
van Girish te stromen.
 De kar waarmee de stenen voor het tehuis waren gebracht. |
Dit voorjaar bezochten we weer het ECO-TRUST project en de ontwikkelingen
zijn verbluffend. In een ruim, witgeschilderd gebouw, het nieuwe Care Home, wonen nu 20 kinderen. De omliggende brakke grond is veranderd in een weelderige tuin met vruchtdragende bananen-, papaja-, mango- en chicobomen. Er is een ronde gemeenschapshal met plaats voor meer dan 50 kinderen. Er staat een melkkoe met een kalf en een paar kilometer verderop wordt op eigen velden rijst verbouwd voor de kinderen. Samen met 30 van de armste jongens en meisjes van het dorp Vilvarani vormen de kinderen van Care Home de eerste Eco-club. Behalve dat de kinderen en hun families gesteund worden met kleding, voedsel, zeep en schoolkosten, krijgen de Eco-kinderen les in de ecologische samenhang tussen mens en natuur, hygiene en milieu. Op een schoolplein en langs dorpswegen zijn al meer dan duizend bomen geplant. Eenmaal per maand komt er een arts naar Care Home die ook alle kinderen van het dorp onderzoekt. Zonodig krijgen ze gratis medicijnen, terwijl ernstige gevallen worden doorverwezen en behandeld. |
 Het nieuwe tehuis! |
Regelmatig organiseert Girish bewustzijnscampagnes met de kinderen. Het hele
dorp komt dan kijken hoe de Eco-kinderen met zang, dans en toneelstukjes ecologische
en milieukundige informatie geven. Vaak op humoristische wijze en fraai uitgedost
als boom of bloem. Wij zagen tijdens zo’n uitvoering hoe zelfbewust en
vol zelfvertrouwen de kinderen daarbij de wereld inkeken. Inmiddels is in een
ander dorp een tweede Eco-club gestart.
Op een ander stuk gekocht land, dichterbij de stad Tiruvannamalai, wordt grond
klaargemaakt voor de aanleg van een boomkwekerij, Ayurvedische kruidentuin en
een toekomstige school voor basis beroepsopleidingen om de Eco-kinderen op weg
te helpen in de maatschappij.
Nog steeds ben ik nauw betrokken bij de Eco-kinderen van ECO-TRUST, omdat dit eindelijk eens een goed lopend en overzichtelijk project is, waarvan ik zie dat elk tientje op zijn plek terecht komt. En het voelt ook goed om mee te werken aan het helen van een stukje van onze gewonde planeet en een jonge generatie ecologisch bewust te maken. Hulp aan dit project is een verantwoorde investering in de toekomst.
( zie www.eco-trust.nl )
Sanatan Swemer & Elsja Lewin
| 030 2447992
www.reiki-utrecht.nl
